Cevapsız Mektuplar P.S-14

21.08.2020 / Kütahya / P.S.14

Sevgili Nilgün

“Sen ne getirdin bana çocukluğundan?”

Hep karanlık hep ağırlık mı?

Hiç kaldırımlarda karşıya geçmedim ben

El yoktu, kediler yoktu

Sonra dönme-dolap birden durdu

Büyüşüm, öyle söylediler

Emir! Geriye-Dön!

Sahi, ben ne unuttum doğumumdan?

Hep dünya hep şiir miydi ellerim?

Hiç mi oyun yoktu?

Seni düşlerken hep ölümün kıyısında oturuyorum Nilgün

Cambaz aynaları kırıyor

Bin-bir kâğıt demek bu!

Bin-iki koldan akıyor kan

Tek bir ot var biçimsiz kıyısında

Ay ışığının yansıyan taslağında büyüyorum

Yetişiyorum cambaza, ellerim ayaklarıma damlıyor

Yılkı! Kalbimin kaç yıldır tek söylediği bu

Çünkü yürümek bile anlam istiyor artık

Anla diyor cambaz

Kayalıklar dövülürken sert dalgalarla

Anla!

“Çünkü denizinde düzeni vardır, yaşayanı içinde dönüştürür!”

Sevgilerimle

Mert Kişot

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s