mum ışığında yalan(lanan)lar

yerdekini önemsemedim
öldü
beni ben yapan her şey
istisnasız dündü
haritalardan silinsin adımlarım ve topraklarım
her batan günle
zihinlerde daha da eskisin adım

yağmurlu bi sabahtı
simitçi sesleri ve durak manzaralı
gömme kütüphanedekilerin beni tanıyamadığı
kiralık bi’kaç duyguyla uyanmıştım
elbette anımsarsın o geceyi
üçüncü kattan aşağı kustuğun
girişteki pastane ile aramızı bozduğun

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s