ekim bitti

bi’kaç ay sonra kovulacağımı bilmeden
şehrin en işlek caddelerinden birindeydim
kalabalık ve umursamazdım
benim olmayan bir ses eşliğinde
istemsizce kaçıyordum
ertesi olan her şeyden
delirmişçe akıyordu zaman
dekor olmuş saatlerden
unutulmuş gülüşlerden

kendimi zorlasam da
daha fazla silinemiyordum
ekim sona ererken
sürülmüştüm tüm gerçeklerden
ismin ağzımdaydı her masada
hakkım olmasa da
dertlerin basitliği beni mutlu ediyordu
yolum, engebeli ve yokuştu
barajlar doluyken de
yarınım yoktu

yanlış verdiğim her karar için
benden bi evren alacağın var senin
üzülme bebeğim, sen solarken de güzelsin





Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s