Geçmiş Kent

Otobüsler vardı duraksız

Yolcular vardı yollara küskün

Devirmişti gözlerini kumsala bir kadın

Uzun, upuzun bir boynu vardı

Öptüm kısacık geçen zamanda

Kısacık ipler gezdirdim

Adını koyamadığım iklimler, tutulmalar

Gel-gitler tuzlu suyu tükürüyorlardı balıklarla

Kent düşerken gözlerimden

Geçecek, geçecek ve geçecek diyorum

Ben yazacağım köşe başlarında

Boş balkonlarda

Arkeoloji müzesinin önünde

Ve çizeceğim yüzünü yeniden

Dönecek, dönecek ve dönecek biliyorum

Adalar’ına bu kentin

Bağlarına dönecek, Deniz Fener’ine

Gün batımı yüzüne

Gün doğumunu çevirecek

O zaman bir olacak bir saniye

Gözleriyle yutarken denizini…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s