Rosa 4

Rüzgar hala tersten esiyor, pencere camlarım kırılır mı acaba?

Merhaba Rosa. Bu sana yazdığım karşılıksız 4. mektup. Saat 17.00 ‘da psikoterapi randevum var evde bekleyemedim. Kalabalık şehirlerde kapalı ortamlarda artık duramıyorum. Beton bana ölümü, beton bana mezarı anımsatıyor.

Dün bir şişe bira içtim, sonra ikincisini de baktım üçüncü de gidiyor sabah oldu hala içiyorum. Şayet niye yaşadığımızın hala sebebini çözemedim. Beton duvarlar satın almak, kumaş parçalarına bürünmek, altın kementler sallamak, en güzel ilişkiler için en güzel hediyeleri almak, yolda bırakılmak, yola koyulmak… Sanırım doktorum bana karşı boş değil. Bilmiyorum. Kıskanmanı da istemiyorum. Yakında intihar etmeyi düşünüyorum. Kurtuluşun bu denli yakın ve bir o kadar uzak olması açıkcası canımı acıtıyor. Benim için bi dua okumanı istemiyorum.

Balkon kenarlarında duramam bilirsin, beton çekiyor beni. Ayaklarımı sallandırırken oluşan hızlı inme isteği. Acaba? Acaba düşerken ne kadar uzun süre süzülebilirim? Babam bu kadar güzel şiirler nasıl yazabiliyor? En güzel çiçek hangisi? Akıl karı değil, aklımın kârı değil.

” Çıplak eller yada ayaklar sevişir yada savaşırsın.” demiştin. Ben ikisini de beceremedim. Yine de buralar iyi ki(!)

Üzülmüyorum. Bir yerden sonra artık duvara dönüştüm. Sırtım yere yakın vurmaları önemli değil. Savunmasızım. Hep aynı yere vuruyorlar. Sorun! “Tamam öldü “diyip bırakmıyorlar.

Hala senin içinde olduğun kabuslara, sarsılarak uyanıyorum. Ve iyi olup olmadığını hala bilmiyorum. Bu hüzne mumlar dikiyorum.

Kuşu unut, tüfekten çıkan saçmaları, kürünlerde kayan çocukları siktir et. Ben girişte ki mezarlıktayım, ben oradayım bunu unutma.

Tedarik işine girmeyi planlıyorum. Doktorlardan aldığım ucuz yollu depresanları imkanı olmayan ruh hastası kardeşlerime öpücük karşılığı dağımayı düşünüyorum. Toplumda azınlık olan bir kesimiz herkese yetebileceğimi ve dünyaya aydınlığı getireceğimi düşünüyorum.

Eyyyy Deli Kardeşlerim! Yastıkların altına sakladığınız son sevgi kırıntıları, bayatlamış duygularınızı çıkartın. Gün bizim günümüz. Tüm dünya tanık olacak. Başlattığımız bu devrim son bulmayacak!

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s