DKB

Annenin kursağında ki ölüm korkusuyum. Azrail’in üflediği nefesim. Sigaranın acı kısmı, sönmemiş izmaritim. Külümle orman külümle dünyaları yakarım. Ateşim, zehirim, kaosun kendisiyim. Hiyerarşinin en tepesindeyim. Ben Rüzgar’ım yeri gelince fırtınanın kendisi ve habercisiyim. Gaza’nın çığlıkları ve hamurdanışıyım.

Mantığım, kitabım, sanatım. Elimle aşınlarım duvarları, elimle sürerim beton mezarlıkları. Ben çizerim, duyguyu çeşidini ayırt etmeksizin. Çizerim yokoluşu. Yazarım, cümleler kurarım. Ufak bir esintiyim. Maviyim. Ben Deniz’im. Parmaklarımdan tanırsın beni.

İyiyim, severim. Fazla kaybederim kendimi. Ortam yoktur. Ya gökdelen dikerim, ya gecekondu. Bina bilmem. İyiyim. Çok düşünürüm, çok sorgularım. Depresyonum zehir gibi. Beni ayrı sarar sarmaşığı, çevremi ayrı. Metin’im ben. Adımın yansıttığı gibi değil.

Cinsiyet bilmem, yaş bilmem. Tanırım hepinizi. Mutfağada girerim mahalle kavgasına da. Aileyimdir ben. Ailenin bir bireyiyimdir. Toplumun kendisi. Saklanan duygularımdır. Babayım, anayım, çocuğum her şeyim. Alem’im ben adımın yansıttığı gibi.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s